Η μετεωρική άνοδος του ακροδεξιού, τηλεοπτικού σχολιαστή είναι εκπληκτική: Ο Ερίκ Ζεμούρ προκαλεί και κερδίζει


Στα μέσα Οκτωβρίου ο Ερίκ Ζεμούρ ξεπέρασε για πρώτη φορά τη Μαρίν Λεπέν στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες τον φέρουν να βρίσκεται στη δεύτερη θέση πίσω από τον Εμανουέλ Μακρόν.


Η μετεωρική άνοδος του ακροδεξιού, τηλεοπτικού σχολιαστή είναι εκπληκτική. Προτού υποβάλει επίσημα υποψηφιότητα, φαίνεται ότι περνά στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, που είναι προγραμματισμένες για την ερχόμενη άνοιξη και που όπως όλα δείχνουν θα έχουν εκπλήξεις.

Η απότομη εκτόξευση ενός προσώπου που δεν έχει ούτε δικό του κόμμα ούτε πολιτικό πρόγραμμα, ούτε εμπειρία άσκησης οποιουδήποτε δημοσίου αξιώματος, προκαλεί κατάπληξη. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα κατάφερε σχεδόν όλοι να συζητούν για αυτόν και να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.

Το πώς πέτυχε να αναδειχθεί σε αγαπημένο παιδί της γαλλικής ακροδεξιάς είναι απλό. Μέσα από τις εκπομπές του και με αιχμή του δόρατος τα κοινωνικά δίκτυα, τα μηνύματά του φτάνουν σε κάθε γαλλικό σπίτι.
Εμπρηστικός, εριστικός, προκαλεί σε κάθε περίσταση και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Μαίνεται εναντίον των μουσουλμάνων, της μετανάστευσης, των φεμινιστριών και της υποτιθέμενης παρακμής της Γαλλίας, με όρους και απόψεις πιο ακραίες από εκείνες της Μαρίν Λεπέν.

Ενοχλεί τους πάντες, την αριστερά, τη δεξιά και την «επίσημη» ακροδεξιά, τα αντιρατσιστικά κινήματα, τις φεμινιστικές οργανώσεις, τους Εβραίους, τους διανοούμενους.

Καθώς όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω του, είναι σαφές πως κατάφερε να μετατοπίσει την πολιτική ατζέντα στα δικά του μέτρα, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μίγμα στο οποίο όλοι έχουν κάτι να πουν εναντίον του. Και ενώ όλοι υπερθεματίζουν εναντίον του, στα μάτια των οπαδών του παρουσιάζεται ότι τελεί υπό διωγμό.

Παρά το ότι θεωρείται και όχι άδικα δημόσιος κίνδυνος, την ίδια ώρα που δέχεται απειλές και βρισιές μετατρέπεται σε ένα είδος «μάρτυρα». Έτσι, όσο αυξάνονται όσοι είναι εναντίον του, τόσο πολλαπλασιάζονται και εκείνοι που συμφωνούν μαζί του και τον υποστηρίζουν φανατικά.

Ο Ερίκ Ζεμούρ απολαμβάνει και αξιοποιεί το κυνηγητό εναντίον του. Αν ο διάλογος ήταν ψύχραιμος, χωρίς αφορισμούς και διεξαγόταν στη βάση επιχειρημάτων είναι πολύ πιθανόν πως θα ήταν απλά ένας ακροδεξιός δημοσιογράφος που ασπάζεται ιδέες του περασμένου αιώνα και λίγοι θα του έδιναν σημασία.

Τώρα όμως εμφανίζεται πως είναι υπό διωγμό γιατί υποτίθεται πως λέει τα πράγματα με το όνομά τους και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Το κόλπο είναι παλιό. Παρόλα αυτά, αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματικό.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια