Όσοι διαφωνούν με τον Τζαβέντ Ασλάμ είναι "ναζιστές" και "φασίστες" - Είναι όμως ή αυτές οι κατηγορίες εξυπηρετούν τον ίδιο και τους στόχους του;


Η δίκη για τις δολοφονικές επιθέσεις στη Γαλλία, το Νοέμβριο του 15, είναι σε εξέλιξη και θα διαρκέσει πάνω από χρόνο. 


Ως μάρτυρες εξετάζονται εκείνοι που επέζησαν την φριχτή εκείνη νύχτα, ανάμεσά τους και πολλοί ανάπηροι πλέον για όλη τους τη ζωή. Πάνω από 600 σε καιρό ειρήνης!

Διάβασα τη μαρτυρία μιας κοπέλας. Σ᾽εκείνο το τραπέζι στο βάθος του εξωτερικού χώρου του καφέ ᾽'Belle Equipe'' που 10᾽ πριν την επίθεση δοκίμασα να το προσεγγίσω για να καθίσω και μετάνιωσα γιατί ήταν πολύ στριμωχτά, εκεί κάθησε το κορίτσι με ένα αγόρι στο πρώτο τους ραντεβού. Τον είδε να πεθαίνει δίπλα της από τις σφαίρες του καλάσνικοφ που μας πάγωσε το αίμα. Ένιωθε άβολα, είχε πολύ κόσμο και ήταν πολύ ᾽᾽στριμωχτά᾽᾽᾽ είπε στην κατάθεση της, αλλά το αγόρι επέμενε να καθίσουν εκεί....λίγα λεπτά πριν την επίθεση με τους 20 νεαρούς νεκρούς, μόνο σ᾽αυτό το καφέ.

Οι προτροπές του μίσους εναντίον των Γάλλων ᾽᾽άπἰστων και διεστραμμένων᾽᾽, με την ομπρέλα της πίστης του ισλάμ, είχε αρχίσει πολύ πριν. Τα ᾽᾽σφάξτε τους᾽᾽ ᾽᾽πνίξτε τους᾽᾽ δεν σταμάτησαν ποτέ ως σήμερα. Έτσι αποκεφάλισαν τον δάσκαλο, έτσι απειλείται η ζωή εκατοντάδων καθημερινά.

Ο Αμπντεσλάμ είναι ανάμεσα στους κατηγορούμενους, ο μόνος από τους μουσουλμάνους τζιχαντιστές εκείνης της νύχτας που επέζησε (όλοι άτομα της διπλανής πόρτας). Προκλητικός, δήλωσε ότι δεν ζητά συγνώμη, αντίθετα έκανε ότι έπρεπε σαν στρατιώτης του ισλάμ. Ως ήρωα τον έκρυβε η μουσουλμανική κοινότητα των Βρυξελλών επί 8 μήνες μετά το μακελειό.
Προκαλεί αγανάκτηση. 

Όμως, μάθαμε κάτι, ότι τα άτομα που εκστομίζουν τέτοιο μίσος, που μπαίνουν σε διαδικασία μάχης και πογκρόμ έχουν περάσει στην άλλη διάσταση. 

Η συγνώμη προϋποθέτει συναίσθηση. Όταν κάποιοι ξεστομίζουν᾽᾽τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονία᾽᾽ ή ᾽᾽θα σας πνίξουμε στην κούνια᾽᾽ και μάλιστα εναντίον μελών της ίδιας τους κοινωνίας, οι ίδιοι κάτω από την ομπρέλα του φανατισμού νιώθουν εν δικαίω. Όπου ᾽᾽φασίστας μπορεί να είναι όποιος τους κατεβάσει ο ζηλωτισμός τους.

Ο εικονιζόμενος είναι ο Τζαβεντ Ασλαμ πρόεδρος των πακιστανών Ελλάδας, καταδικασμένος για διακίνηση, ενώ εις βάρος του έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από την ιντερπολ. Απολαμβάνει πλήρους ασυλίας, του έχουν δοθεί έγγραφα νομιμοποίησης, κάθε τρεις και λίγο κλείνει το κέντρο με διαδηλώσεις των ομοεθνών του, ως ηγέτης βγάζει πύρινους λόγους εκτοξεύοντας απειλές εναντίων των Ελλήνων, κατά τη γνώμη του, ᾽᾽φασιστών᾽᾽ και ᾽᾽ναζιστών᾽᾽, έτσι κατά την κρίση του!

Αλωνίζει υπό την προστασία και του κράτους αλλά και των υπολοίπων ταγμάτων με τα ρόπαλα.

Αν σκεφτούμε με όρους του παρόντος χρόνου και όχι του προηγούμενου αιώνα, έπειτα από τόσες επιθέσεις και τα φρικτά επακόλουθα τους στις ζωές τόσων ανθρώπων, τι καταλάβαμε;
Με ποιο εργαλείο αντιμετωπίζεται αυτό το νέο καρκίνωμα με προβιά πότε του θύματος και πότε του αντιφασίστα; Με υπομονή; Με ωραία λόγια περί ᾽᾽σεβασμού᾽᾽ που κανείς πλέον δεν πιστεύει; Και τι να σεβαστούμε, τις απαιτήσεις ατόμων που στις χώρες τους δεν υπάρχει ίχνος ελευθερίας και έρχονται με απαιτήσεις με κραυγές, δασκαλεμένοι, να δώσουν μαθήματα... δημοκρατίας και αργότερα τρομοκρατίας;

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια