Έλληνες στο Αφγανιστάν πριν τον Μ. Αλέξανδρο


Η Βακτρία ήταν μια μεγάλη περιοχή στην κεντρική Ασία που αποτελούνταν από το σημερινό Αφγανιστάν και μέρη του Τατζικιστάν και του Ουζμπεκιστάν. Από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. η περιοχή ανήκε στην Περσική Αυτοκρατορία και αποτελούσε σατραπεία της.

Αποτελούσε κοινό προορισμό εξορίας για πολλούς Έλληνες κατά τη διάρκεια της Περσικής κυριαρχίας. Κατά τη βασιλεία του Δαρείου Α’, οι κάτοικοι της ελληνικής πόλης Βάρκης στην Κυρηναϊκή εξορίστηκαν στη Βακτρία, έπειτα από πολιορκία και κατάληψη της πόλης, επειδή αρνήθηκαν να παραδώσουν τους δολοφόνους του βασιλιά Αρκεσίλαου Γ’ της Κυρήνης.

Κατά τη διάρκεια της Ιωνικής Επανάστασης (499 – 493 π.Χ.) ένας Πέρσης στρατηγός απείλησε τους Ίωνες επαναστάτες ότι θα υποδουλώσει τις κόρες τους και θα τις στείλει αιχμάλωτες στη Βακτρία.

Γενικότερα, φαίνεται ότι η Βακτρία επιλέχθηκε από τους Πέρσες ως τόπος εξορίας Ελλήνων, διότι ήταν γεωγραφικά η πιο μακρινή περιοχή σε σχέση με τις ελληνικές πόλεις και οι Έλληνες τη θεωρούσαν το τέλος του γνωστού κόσμου στην Ανατολή.

Στη Βακτρία στάλθηκαν και οι Βραγχίδες, οι ιερείς που ήταν υπεύθυνοι για τον Ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα της Μιλήτου, οι οποίοι επέλεξαν να υποταχθούν στον Ξέρξη Α’ και να μην αντισταθούν και παρέδωσαν τα χρήματα του ναού, η λειτουργία του οποίου έπαυσε. Μετά την περσική ήττα και φοβούμενοι αντίποινα από τους Έλληνες, οι Βραγχίδες ζήτησαν προστασία από τους Πέρσες, οι οποίοι τους έστειλαν στη Βακτρία.

Όταν ο Μ. Αλέξανδρος μπήκε στη Βακτρία το 329 π.Χ. βρήκε απογόνους τους Βραγχιδών, οι οποίοι έως τότε είχαν γίνει δίγλωσσοι, που έστειλαν αντιπροσωπεία για να παραδώσουν την πόλη τους σε αυτόν. Λέγεται ότι ο Αλέξανδρος κατέστρεψε την πόλη και σκότωσε όλους τους κατοίκους, για να εκδικηθεί την προδοσία των Βραγχιδών, αν και η αυθεντικότητα του γεγονότος αμφισβητείται.

Όλες αυτές οι μετακινήσεις Ελλήνων είχαν ως αποτέλεσμα η ελληνική παρουσία στη Βακτρία να είναι πολύ πιο ισχυρή από μέρη που γεωγραφικά ήταν πιο κοντά στην Ελλάδα. 

Η ελληνική γλώσσα έγινε κυρίαρχη όταν η περιοχή καταλήφθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο και εντάχθηκε στην αυτοκρατορία του και στη συνέχεια ως επαρχία του βασιλείου των Σελευκιδών. Αργότερα, αποτέλεσε το κέντρο του Ελληνο-Βακτριανού Βασιλείου (250 π.Χ. - 125 π.Χ.).

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια