Marocchinate: Η Ευρώπη ξεχνάει τους μαζικούς βιασμούς και τις δολοφονίες Ιταλών από Μαροκινούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου - Η Ιταλία όχι...


Γυναίκες σε κατάσταση σοκ, λίγο μετά τη λεγόμενη «Μαροκινάτε»  όπου Μαροκινοί βίαζαν μαζικά για περίπου τρεις ημέρες γυναίκες, παιδιά και γέρους στις πόλεις γύρω από το Μόντε Κασινο.

Μαροκινάτε (ιταλικά: Marocchinate) είναι όρος που χρησιμοποιείται για τους μαζικούς βιασμούς και τις δολοφονίες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μετά τη μάχη του Μόντε Κασίνο στην Ιταλία. 

Οι θηριωδίες αυτές διαπράχθηκαν κυρίως από τους Μαροκινούς Γκουμιέρ, τα αποικιακά στρατεύματα του Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος, τα οποία διοικούνταν υπό τον στρατηγό Αλφόνς Ζουέν.

Στις 14 Μαΐου 1944, οι Γκουμιέρ διάσχιζαν ένα φαινομενικά απρόσιτο έδαφος, στα Όρη Aurunci και υπερφαλλάγγισαν τη γερμανική άμυνα στην παρακείμενη κοιλάδα του Λίρι (Liri), βοηθώντας ουσιαστικά το 13ο Βρετανικό Σώμα της βρετανικής Όγδοης Στρατιάς να σπάσει τη γραμμή Γουστάβου και να προχωρήσει στην επόμενη αμυντική θέση της Βέρμαχτ, τη γραμμή Χίτλερ.

Μια αμφιλεγόεμενη δήλωση του στρατηγού Αλφόνς Ζουέν πριν από τη μάχη ήταν:

«Για πενήντα ώρες θα είστε οι απόλυτοι αφέντες αυτού που θα βρείτε πέρα ​​από τον εχθρό. Κανείς δεν θα σας τιμωρήσει για αυτό που θα κάνετε, κανείς δεν θα σας ρωτήσει για το τι θα θελήσετε να κάνετε.»

Μέχρι το 1944, η ιταλική κυβέρνηση έδειξε ανησυχία για τη συνεχιζόμενη βία και συγκέντρωσε πληροφορίες για τα θύματα.
Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1948 υποβλήθηκαν 30.000 υποθέσεις στις ιταλικές αρχές, αλλά τα χρήματα ήταν λιγοστά λόγω των πολεμικών αποζημιώσεων που η Ιταλία έπρεπε να πληρώσει στη Γαλλία και αυτό το ζήτημα αποτελούσε εμπόδιο στην αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τη Γαλλία.

Για αυτούς τους λόγους απορρίφθηκαν πολλά αιτήματα και τα θύματα έπρεπε να αποδείξουν μόνιμη σωματική βλάβη.

Μαζικοί βιασμοί


Το Μόντε Κασίνο κατελήφθη από τους Συμμάχους στις 18 Μαΐου 1944. Το επόμενο βράδυ, χιλιάδες Γκουμιέρ και άλλα αποικιακά στρατεύματα «χτένισαν »τις πλαγιές των λόφων που περιβάλλουν την πόλη και τα χωριά Ciociaria (στο Νότιο Λάτσιο). 

Οι ιταλικές ενώσεις θυμάτων, όπως η Associazione Nazionale Vittime delle Marocchinate, ισχυρίστηκαν ότι 60.000 γυναίκες, ηλικίας από 11 έως 86 ετών, υπέφεραν από τη βία, όταν το ένα χωριό μετά το άλλο είχε τεθεί υπό τον έλεγχο των Γκουμιέρ. 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ιταλικού Υπουργείου Άμυνας το 1997, ο αριθμός των θυμάτων ήταν 2.000 έως 3.000 γυναίκες.

Ο αριθμός των ανδρών που σκοτώθηκαν εκτιμάται σε 800.
Στην πραγματικότητα, λόγω των ελλιπών αναφορών για τα εγκλήματα, είναι αδύνατον να γίνει ακριβής λογαριασμός.

Σύμφωνα με τους επιζώντες που είδαν τα γεγονότα, οι ντόπιοι προσπάθησαν να σώσουν τα θύματα αλλά χτυπήθηκαν βάναυσα και εκτελεστηκαν. Ανάμεσά τους υπήρχε ένας ιερέας, ο Αλμπέρτο Τερίλλι, ο οποίος για την προσπάθειά του να σώσει τα θύματα βιαζόταν μια ολόκληρη νύχτα και πέθανε δύο ημέρες αργότερα από τους τραυματισμούς.

Οι βιασμοί σταμάτησαν όταν έφθασαν τα στρατεύματα της Κοινοπολιτείας και διέταξαν τους Μαροκινούς να παυσουν κάθε ενέργεια και μάλιστα τους απείλησαν με τη χρήση πυρών αν δεν σταματουσαν αυτά τα ανοσιουργήματα.

Ο δήμαρχος της Esperia, μιας κοινότητας στην επαρχία Φροζινόνε, ανέφερε ότι στην πόλη του 700 γυναίκες από τους 2.500 κατοίκους βιάστηκαν, με αποτέλεσμα πολλούς θανάτους. Σύμφωνα με τις ιταλικές ενώσεις θυμάτων, συνολικά περισσότεροι από 7.000 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, βιάστηκαν από τους Γκουμιέρ.Ο Μπάρις Τομμάσο θεωρεί αξιόπιστο τον αριθμό των δώδεκα χιλιάδων γυναικών που βιάστηκαν σύμφωνα με πληροφορίες της κομμουνιστικής γυναικείας οργάνωσης Unione Donne Italiane.

Πολλές γυναίκες κολλησαν σύφιλη, γονόρροια και άλλα σωματικώς μεταδιδομενα νοσήματα και επίσης έμειναν έγκυες και αναγκάστηκαν να οδηγηθούν σς αμβλώσεις. Παρόλο που δεν επιβεβαιώθηκε, ορισμένος αριθμός αυτών των γυναικών αυτοκτόνησε.


Το μνημείο «Mamma Ciociara» ανεγέρθηκε σε ανάμνηση αυτών των γυναικών, ιδίως εκείνων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των γεγονότων...


Επακόλουθα


207 στρατιώτες δικάστηκαν για σεξουαλική βία, αλλά 39 από αυτούς αθωώθηκαν λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Εκτελέστηκαν επίσης 28 στρατιώτες που συνελήφθησαν επ' αυτοφόρω.

Τα τελευταία έτη η εκτίμηση για τους αριθμούς ανέβηκε. Συνολικά καθ'όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων βιάστηκαν περίπου 2 με 3 χιλιάδες θύματα και εκτελεστηκαν 800 άνδρες, σύμφωνα με το ιταλικό Υπουργείο Άμυνας όπως ανέφερε το 1997.

Τον Ιανουάριο του 1947, η Γαλλία ενέκρινε την αποζημίωση 1.488 θυμάτων σεξουαλικής βίας για εγκλήματα που διαπράχθηκαν από γαλλικά αποικιακά στρατεύματα.


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια